ULGA DLA MŁODYCH – PIT 0

ulga dla młodych - pit 0

ULGA DLA MŁODYCH – PIT 0

Ulga dla Młodych – PIT 0 to ulga w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) dla osób do 26 roku życia.

Kto może skorzystać z ulgi dla młodych – PIT 0

Osoby, które nie ukończyły 26 lat i osiągają przychody z:

    • pracy (stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy, stosunku służbowego, stosunku pracy nakładczej),
    • umów zlecenia,
    • odbywania praktyk absolwenckich,
    • stażu uczniowskiego.

Limit przychodów

Limit przychodów wynosi 85 528 zł w roku podatkowym. Nadwyżka będzie zatem opodatkowana według skali podatkowej. Dodać należy, że zwolnienie obowiązuje niezależnie od liczby umów czy liczby płatników.

Działanie ulgi

Ulga działa od 1 sierpnia 2019 r., kiedy wymagane było złożenie oświadczenia płatnikowi składek o niepobieraniu podatku.

Obecnie ulga działa z mocy ustawy a co za tym idzie nie składa się żadnych oświadczeń płatnikowi składek.

Jeżeli uzyskane przychody w całości są objęte ulgą nie masz obowiązku składania zeznania podatkowego (PIT 36 lub PIT 37). Zeznanie należy złożyć, jeśli uzyskano dodatkowe przychody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej. Wówczas należy również przychody objęte ulgą ująć w zeznaniu podatkowym dla celów informacyjnych.

Ulga a składki ZUS i NFZ

Korzystając z ulgi należy opłacać składki na ZUS i NFZ jeśli jesteś objęty ubezpieczeniami społecznymi i ubezpieczeniem zdrowotnym.

 


Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa PIT) (link przenosi do strony w serwisie)

Ustawa dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123)

Ustawa z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (ustawa zmieniająca) (Dz.U. poz. 1394)

Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244)

Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910)

 

DZIAŁALNOŚĆ NIEEWIDENCJONOWANA (NIEREJESTROWANA)

działalność nieewidencjonowana (nierejestrowana)

DZIAŁALNOŚĆ NIEEWIDENCJONOWANA (NIEREJESTROWANA)

W 2018 r. pojawiła się możliwość prowadzenia „firmy na próbę”. Sprawdźmy na czym polega działalność nieewidencjonowana (nierejestrowana).

Kto może skorzystać z działalności nieewidencjonowanej (nierejestrowanej)?

Zgodnie z Ustawą Prawo Przedsiębiorców z dn. 6 marca 2018 r. 
działalność wykonywana przez osoby fizyczne, których przychody z tej działalności nie przekraczają 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym roku kalendarzowym oraz w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywały działalności gospodarczej nie podlega obowiązkowi rejestracji oraz opłacania składek ZUS.

W tym roku kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę wynosi 2 600 zł więc limit przychodu dla działalności nieewidencjonowanej (nierejestrowanej) wynosi 1 300 zł. W 2021 r. pewnym już jest, że kwota minimalnego wynagrodzenia wyniesie 2 800 zł, więc limit w przyszłym roku będzie wynosił
1 400 zł. Działalności zatem nie musimy rejestrować dopóki miesięczny przychód nie przekracza wyżej wymienionych kwot.

Ważne!

Działalność nieewidencjonowana przysługuje tylko osobom fizycznym, działającym samodzielnie. Nie przysługuje spółkom cywilnym. Wykluczone zostają także działalności wymagające zezwoleń, koncesji czy licencji.

Działalność nierejestrowana (nieewidencjonowana)
a składki ZUS

Osoba wykonująca działalność nierejestrowaną nie posiada tytułu do ubezpieczeń więc nie podlega obowiązkowi ubezpieczeń. Oznacza to, że taka osoba nie opłaca za siebie składek na ubezpieczenia społeczne oraz składki zdrowotnej.

Ważne! 

Jeśli wykonujesz umowę o świadczenie usług lub umowę zlecenie, to podlegasz ubezpieczeniom jako zleceniobiorca. Podmiot zawierający z tobą umowę pełni wtedy obowiązki płatnika składek ZUS i powinien odprowadzić składki.

Działalność nieewidencjonowana (nierejestrowana)
a podatek dochodowy

Osoba prowadząca omawianą działalność nie jest jednak zwolniona z opodatkowania. Musi ewidencjonować przychody (oraz ewentualne koszty), a także odprowadzać z tego tytułu podatek dochodowy. Zgodnie z Ustawą Prawo Przedsiębiorców, osoba nie prowadzi działalności gospodarczej więc nie musi odprowadzać miesięcznych zaliczek na PIT. Zarobki będzie musiała wykazać w rozliczeniu rocznym PIT-36 w wierszu 9 części D „Działalność nierejestrowana, określona w art. 20 ust. 1ba ustawy”.

Opodatkowanie musi być na zasadach ogólnych (18% i 32%). Niemożliwe jest zastosowanie stawki liniowej (19%).

Jak dokumentować przychody?

Przychody dokumentujemy poprzez wydawanie rachunków swoim klientom i kontrahentom. Następnie kwoty przychodów należy ująć w zbiorczym zestawieniu – uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów. Może być prowadzona w dowolnej formie, np. w tabeli Excel.

Co w przypadku przekroczenia przychodów?

Zgodnie z Ustawą Prawo Przedsiębiorców w art. 5 znajduje się zapis, że jeśli przychód w danym miesiącu przekroczył wartość 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, działalność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości.

Mamy zatem 7 dni na zgłoszenie działalności wnioskiem CEIDG. Jednak nie od razu musimy opłacać składek ZUS. Jakie mamy opcje przedstawię w następnym artykule.

Skutki

Jeśli prowadzisz działalność nierejestrowaną nie jesteś objęty ubezpieczeniami społecznymi. Nie masz prawa do świadczeń chorobowych, macierzyńskich czy wypadkowych. Okres prowadzenia tej działalności nie jest wliczany do emerytury lub renty.

więcej informacji znajdziecie na stronie: https://www.biznes.gov.pl/pl/publikacje/3416-dzialalnosc-nierejestrowa


Podstawa prawna:

Art. 5 Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

Art. 20 ust. 1ba ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2018 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2019 r.

 

 

ESTOŃSKI CIT OD 2021 R. W POLSCE

estoński cit od 2021r. w Polsce

ESTOŃSKI CIT od 2021r.

Od 2021 r. w Polsce ma zacząć obowiązywać estoński CIT.

Estoński CIT, który ma obowiązywać od 2021 r. w Polsce to sposób opodatkowania promujący inwestycje oraz minimalizujący formalności przy rozliczaniu podatków. Charakteryzuje się on:

    • brakiem podatku dopóki zysk pozostaje w firmie,
    • brakiem rachunkowości podatkowej, deklaracji a także z minimalnymi obowiązkami podatkowymi w związku z brakiem podatku,
    • prostotą – podatnicy nie muszą ustalać co jest kosztem podatkowym, obliczać odpisów amortyzacyjnych, stosować podatku minimalnego a przede wszystkim tracić środków i czasu na optymalizacje podatkowe.

Na czym polega estoński CIT?

Polega on na tym, że firmy nie będą płacić podatku w miesięcznych lub kwartalnych zaliczkach, ani też rozliczać się rocznie. Podatek będzie płacony dopiero w chwili wypłaty zysku.

Kto może skorzystać z estońskiego CITu?

    1. Małe i średnie spółki kapitałowe (z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjne), których przychody nie przekraczają 50 mln zł.
    2. Udziałowcami w spółkach są wyłącznie osoby fizyczne.
    3. Spółki, które nie posiadają udziałów w innych podmiotach.
    4. Spółki, które zatrudniają co najmniej 3 pracowników – oprócz udziałowców.
    5. Przychody pasywne w spółce nie przewyższają przychodów z działalności operacyjnej.
    6. Spółki wykazujące nakłady inwestycyjne.

Wszystkie kryteria muszą być spełnione jednocześnie.

Projekt ustawy przewiduje dwie możliwości estońskiego CITu:

    • częściowy (oparty na specjalnym rachunku inwestycyjnym),
    • pełny model estoński.

Wpłaty na rachunek powiększają koszty podatkowe, a więc obniżają dochód do opodatkowania, natomiast wypłaty z rachunku na cele pozainwestycyjne powiększają przychody i dochód do opodatkowania.

Przez jaki okres można korzystać z estońskiego CITu?

System estoński podatnik wybiera na 4 lata z możliwością przedłużenia o kolejne 4 lata, jeśli nadal spełnia kryteria. Przekroczenie kwoty 50 mln zł w trakcie trwania systemu nie wyklucza z dalszego korzystania.


Podstawa prawna:

Materiał do pobrania w pdf dotyczący prekonsultacji

www.podatki.gov.pl

www.gov.pl